Joepie, mijn ouders gaan scheiden!

Ook jij trok waarschijnlijk je wenkbrauwen op bij het lezen van deze kop. De quote boven dit stuk is namelijk net zo wezensvreemd als ‘vandaag komt de zon niet op’. Als integratieve kindertherapeut weet ik dat er voor kinderen namelijk niets te juichen valt wanneer hun ouders besluiten van elkaar te gaan scheiden. Kinderen, maar vaak ook de ouders, komen hiermee namelijk in een waarachtig rouwproces terecht.

De zin en onzin van straffen en belonen

Om kinderen in het gareel te houden hanteren veel opvoeders straf en beloning als maatregel. Vaak lijkt het nog te werken ook en zijn we tevreden met het resultaat. Maar hoe tevreden kun je zijn? Met ‘als je nu je kamer opruimt, krijg je een beloning’ leert je kind dat het een beloning krijgt als het jouw zin doet, dat ‘je kamer opruimen’ blijkbaar geen leuke klus is en dat er daarom een beloning tegenover moet staan.

Probleemgedrag bij kinderen

Het onbewuste als werkveld

Met regelmaat tref ik ouders met de handen in het haar. Ze vertellen me er echt alles aan gedaan te hebben om hun kind te helpen; liefdevolle gesprekken, uitleg, negeren, straf, beloning…niets helpt. Problemen spelen dan vaak al jarenlang voordat ze besluiten mij, de integratieve kindertherapeut, in te schakelen. Een wijs besluit, al zijn er vele wegen naar Rome. Het is onnodig schadelijk om lang door te modderen terwijl de oplossing binnen handbereik is.

Hoe autonoom zijn we eigenlijk?

Dick Swaab beschrijft in zijn boek ‘Wij zijn ons Brein’, hoe we door onze hersenen worden geleid. Zeer aannemelijk en praktisch toepasbaar. Zo kun je bijvoorbeeld niet meer helder denken als je bang bent, omdat de meeste zuurstof dan al verbruikt is door het primitieve brein waar het zuurstofrijke bloed als eerste langskomt. Logisch dat kinderen het beste leren wanneer zij zich ontspannen voelen in de klas.