Als een ouder over-lijdt

De dood van een familielid is een gebeurtenis waar alles voor opzij gaat en dat is nodig ook. Rouw lijkt te komen en te gaan maar blijft steeds dichtbij, als een ongenode gast. Tegelijkertijd is hij welkom, want rouwen moet. Wegstoppen van gevoelens en opkroppen leidt tot emotionele problemen en negatieve gevolgen die soms aan ons voorstellingsvermogen voorbij gaan.

‘Overlijden’ vind ik een mooi woord, het lijden voorbij. Je kunt je laten misleiden door vrolijke hulpvaardigheid en opgeruimdheid, maar het werkelijke lijden van mensen zie en hoor je meestal niet en wordt vaak niet eens onder woorden gebracht.

Toen mijn eigen moeder overleed, voegde dit life-event een extra dimensie toe aan mijn therapeut-schap Hoe anders zal ik voortaan luisteren naar iemand die vertelt een moeder te hebben verloren. Immers, door het zelf door te maken, ben ik weer iets dichterbij het werkelijk kunnen invoelen en begrijpen van hoe dit voor een ander kan voelen.

Ik wens jou, lezer van dit blog, toe dat je in het reine komt met dat wat eventueel speelt tussen jou en je ouders voordat zij overlijden. Onderzoek bij jezelf welke onvervulde verlangens er zijn van jouw innerlijk kind. Wat heb jij als kind niet ontvangen en waar ben je, zonder het zelf misschien te weten, al je hele leven naar op zoek? Wat projecteer jij op je kinderen en laten jouw kinderen jou zien in hun gedrag?
Wanneer je je werkelijk bewust wordt van die hunkering, het begrijpt en accepteert, dan pas zul je in staat zijn om jouw innerlijk kind te troosten en aan de hand te nemen. Pas dan ook, zul je jouw ouders werkelijk kunnen zien en misschien zelfs waarderen in al hun onvolmaaktheid en je werkelijk los kunnen maken om je geheel te kunnen richten op jezelf en jouw kinderen.

In een familie-opstelling worden voorgaande processen helder. Ik beveel deze methode warm aan wanneer je worstelt met thema’s zoals deze. Informeer gerust naar de mogelijkheden en bel 06-112.920.69 of mail naar info@praktijkfitis.nl


Abonneer nu op de nieuwsbrief



Over Joke Andringa

In juli 1966 werd ik als jongste van 4 geboren in Overberg. Het hulpverlenersvak zit me in het bloed. En hoewel ik me had voorgenomen dat niet te gaan doen, gebeurde het onvermijdelijke toch. Mijn ouders stimuleerden mij altijd te gaan voor wat ik zelf wilde. Het duurde even voor ik dat wist. Na de opleiding tot Sociaal Pedagogisch Hulpverlener in 2002, leidde mijn verlangen om nog meer te betekenen voor ouders en kinderen mij naar het vak van de integratieve therapie. In 2010 studeerde ik af aan de Academie voor Psychotherapie in Amsterdam. De nodige ervaring en life events vormden mij naar de therapeut die ik nu ben. We zijn allemaal leerlingen en leraren voor elkaar en zo leer ik nog dagelijks van iedereen waarmee ik in contact kom, klein en groot. En natuurlijk via de nodige bijscholing en literatuur. Systeemdynamiek en opstellingenwerk intrigeren mij en ik zie kinderen dan ook niet los van hun familie. Dat maakt mijn begeleiding intensief maar ook effectief.